Bir sol burun kanalından nefes alma hikayesi

Kişisel gelişim ve nefes çalışmaları ile hiçbir ilgim yokken, yıllar önce yine duygusal zamanlarımdan birinde dalış brövesi almaya karar verdim. İlk başlarda amacım favori filmim Big Blue’dan da gördüğüm taktiklerle tüpümdeki havayı en iyi şekilde kullanabilmekle ilgili iken daha sonraları Costa Rica’lı dalış hocam Marco ile aşağıda daha fazla vakit geçirebilmekten başka bir şey düşünmüyordum. Bu istek beni her dalışta uzun derin nefesler almaya zorluyordu. Hatta bir süre sonra bu olayın aramızda rekâbete dönüştüğünü hatırlıyorum. Dalış bitiminde kimin tüpünde ne kadar hava kalmış diye bakar, sohbet ederdik. Şaka maka hocamla flört edeceğim derken iki hafta sonra o depresif halimden çıktığımı fark ettim. O zamanlar bunu denizin altındaki güzelliklere bağlamış olsam da, olayın sadece bu olmadığını yıllar sonra, son nefes teknikleri eğitimimde keşfettim. Ellerimizle kulaklarımızı kapatıp ağızdan nefes alarak yaptığımız meditasyonda, hocamız “Aynı tüple dalarkenki gibi bir ses duyacaksınız” dediğinde Costa Rica’lı bir adamla, denizin 20 metre altında günlerce nefes meditasyonu yaptığımı o an anladım.

Müstakbel gelin adayı

Denizin altında nefes almayı hatırlamak kolay.  Daha önemlisi hayatın en içinde, trafikte, sunum yaparken, çocuk büyütürken bunu başarabilmek.  Yeni evlenmiş biri olarak, evlilik öncesi hazırlıklarda, nefes alarak son anda Bridezilla olmanın köşesinden döndüğümü söyleyebilirim. Özellikle belirli bir nefes tekniğinin, sol burun deliğinden nefes almanın ciddi bir krizi önlediğine bizzat şahit oldum. Evlenmiş olanlar bu işin nasıl bir sektöre dönüştüğünü ve her kafadan bir değil bin ses çıktığını bilir. İşte o günlerden bir gün, annem, babam ve ben, düğünde çalacak orkestrayı seçmek üzere bir organizasyon şirketine gittik. Müzisyen bir aileden geldiğim için özellikle hassas olduğum bu konuda, ne istemediğimi bizimkilere açıkça belirttim. Canlı orkestranın kadın solistinin tiz sesiyle söylediği Randy Crawford klasiği “Almaz, you lucky, lucky thing” adlı şarkı nedense tüylerimi ürpertiyor. Katıldığım tüm nişan, düğün, sünnet, mezuniyet törenlerinde çalınmış olduğundan olsa gerek.

Çıldırma anım

Bebek’teki ofisten içeri girip firma sahibi ile tanıştık. Orta yaşlı eski müzisyen olan bu beyefendi, ön sohbet sonrasında beni direkt karşısına alarak konuşmaya başladı. “Bak kızım; şunu aklına sok. Ertesi gün kimse ne senin gelinliğini, ne saçını hatırlamayacak. İnsanlar iki şeye dikkat eder; karnımız doydu mu ve iyi oynadık mı?” Hayda! Dakika bir taarruza başladı adam diye düşünürken saygımdan ve bu sözleri nasıl olsa yüz kez duymuş olmamdan tepki vermeden konuya gelmesini bekledim. Sıra orkestra seçimine geldiğinde örnek bir DVD koyup sesini sonuna kadar açtı. Ve işte karşımda aynı tiz sesli kadın ve “Almaz, you lucky, lucky thing” şarkısı. Babama baktım ve “İşte ben bunu istemiyorum” dedim. Bunu duyan firma sahibi kontrolü kaybetti. Vücut ısısı açıkça yüz derecelere çıkan adam köpürerek bir şeyler söylerken onu dinlemenin, susturmanın veya beni dinlemesini sağlamanın mümkün olmadığını anladım. Nefesim durdu, gözlerim doldu. “Savaş ya da kaç” sendromuna teslim olup koşarak kapıdan çıkmak ve tüm düğünü iptal etmek aklımdan geçmedi değil. Ağzımı açıp, gözyaşları içinde bir duvar kadar hissiz bu adama, düğünümün benim için neden önemli olduğunu anlatmayı da düşündüm. Her iki durumda da hem kadın hem gelin olmanın hassasiyeti ile mimlenmek kaçınılmaz olduğundan, savaşmanın daha zarif bir yolu olmalı diye düşünmeye başladım.

Meditasyona geçiş

İşte o anın derslerde gördüğüm sol burun deliğinden nefes alma tekniğini denemek için en uygun an olduğuna karar verdim. Anlatıldığına göre bu nefes tekniği birini neredeyse öldürecek kadar kızgın olan kişileri bile sakinleştirebiliyormuş (düşünmedim değil).  Her şey güzel de tek bir sorun vardı. Derste dik oturup, gözlerimiz kapalı bir şekilde, sağ elimizin başparmağı ile sağ burun deliğini kapatarak bu meditasyonu yapıyorduk. Ve benim bu adama, benimle alay etmesini sağlayacak bir koz daha vermeye niyetim yoktu. Nasıl olacak derken elimdeki su dolu pet şişeyi fark ettim (Bir de pet şişeler insana ve evrene zararlı derler!). Şişenin ağzını sağ burun deliğime dayadığım gibi karnıma uzun derin nefesler almaya başladım.

Kontrol bende

Birkaç dakika içinde gözlerimdeki yaşlar yerlerine geri döndü, zihnim normal fonksiyonuna geçti ve adamın kızgınlıktan nefesi tükendiğinde, ben konuşmaya hazırdım. Kendisine hizmet sektöründe çalıştığını, hizmet etmenin ne demek olduğunu, üstelik üzerine yüklüce bir para aldığında onun değil benim ne istediğimin önemli olduğunu, sanki bir çocukla konuşurmuşçasına sakin bir dille anlattım. Son derece rahatlamış bir halde el sıkışıp ofisi terk ederken, derste yaptığımız şeyin nefesle farkındalık çalışması olduğunu, asıl çalışmanın sadece hayatın içinde yapılabildiğini ve günlük yaşantımızda bunu deneyimlemek için bir sürü fırsatımız olduğunu fark ettim. Tabii ki düğünümde başka bir orkestra çaldı ve ertesi gün herkes hem gelinliğimi, hem saçımı, hem de yüzümdeki gülücükleri hatırlıyordu.

Sol burun nefesi nasıl yapılır?

Dik ve rahat bir şekilde oturun. Sağ elinizin başparmağı ile sağ burun deliğinizi kapatın. Sol delikten karnınıza uzun ve derin nefesler almaya başlayın. Sol elinizi belinize koyup diyafram nefesi aldığınıza emin olmak isteyebilirsiniz. Gözlerinizi kapatın ve sanki iki kaşınızın arasında bir noktaya bakıyormuş gibi yukarı ve içeri doğru çevirin. En az üç dakika boyunca bu şekilde nefes alın ve verin.

Sol burun nefesi nasıl çalışır?

Vücudumuzun sağ tarafı sol beynimizle, sol tarafı sağ beynimizle ilişkilidir. Burada üzerinde çalıştığımız sağ beyin, sezgilerimizi, duygularımızı kontrol eder. Sol burun deliğinden nefes alarak öfke, endişe gibi birçok duygusal hassasiyeti ortadan kaldırabiliriz. Tansiyon ve kan basıncını düşürmek için de bu nefes çok etkilidir.

Sol burun nefesini denemek için mükemmel fırsatlar